9 روش درمانی موثر برای درد ماهیچه پشت ساق پا (شین اسپلینت)

روش درمانی موثر برای درد ماهیچه پشت ساق پا (شین اسپلینت)

شین اسپلینت عارضه‌ای شایع است که زمانی اتفاق می‌افتد که فرد از درد جلوی ساق پاهایش رنج می‌برد و اغلب به علت دویدن ایجاد می‌گردد. این آسیب ناشی از فشار زیاد به استخوان شین( ساق پا) و بافتی است که استخوان ساق پا را به عضلات اطراف آن متصل می‌کند. این فشار باعث متورم شدن عضله می‌گردد و این روند باعث افزایش فشار روی استخوان و در ادامه منجر به التهاب و درد می‌شود. ترک‌های کوچک نیز ممکن است در استخوان ایجاد گردند که بدلیل استفاده زیاد از پاها می‌باشد. هنگامیکه بدن زمان کافی برای ترمیم این ترک‌های کوچک را ندارد، می‌تواند منجر به شکستن تنشی استخوان یا در موارد شدید شکستگی کامل شود. به همین دلیل توصیه می‌شود قبل از آنکه خودتان درمان انجام دهید به یک فیزیوتراپیست ، مراجعه کرده تا از مشکلات جدی‌تر، مانند شکستگی‌های تنشی یا سندرم محفظه‌ای( سندرم کمپارتمان) جلوگیری شود.

برای ابتلا به شین اسپلینت لازم نیست که شما ورزشکاری حرفه‌ای باشید. با این حال، بسیاری از ورزشکاران، دونده‌ها، بازیکنان اسکواش، حتی رقصنده‌ها و ژیمناستیک‌کاران می‌توانند به درد ماهیچه ساق پا مبتلا شوند. دونده‌های مبتدی که با برنامه‌ای آموزشی و به تدریج رو به افزایش کار نمی‌کنند و یا دونده‌های باتجربه که با تغییر ناگهانی، مسافت دویدن خود را زیاد می‌کنند و یا با تغییر در سطوح مانند تغییر در دویدن در سطوح صاف به سطوح شیب‌دار، نیز به درد پا مبتلا می‌شوند. ادامه ندادن و رها کردن طول درمان و ادامه دادن به آموزش و تمرین به میزان زیاد، باعث ایجاد روند شین اسپلینت به شکستگی‌های تنشی تیبیال گردیده، که حداقل 6 هفته باید روی نیمکت نشسته و بازی نکنید. دکتر حمید روشندل ابتدا با انجام معاینات بالینی و تصویر برداری های لازم در صورت نیاز، با روش های درمانی موثر و آموزش حرکات اصلاحی به درمان درد ساق پا در بیماران کمک خواهد کرد

برای کسب اطلاعات بیشتر و یا رزرو نوبت با شماره تلفن های 02166595897 و 02166595896   تماس حاصل فرمایید.

انواع درد ساق پا


دو نوع اصلی شین اسپلینت وجود دارد. هر دو علائم بسیار مشابه دارند، اما در تشخیص و درمان بسیار متفاوتند.

نوع اول شین اسپلینت

سندرم تنشی تیبیال میانی (MTSS) همانطور که از اسم آن مشخص است، ناشی از درد و ناراحتی‌ای است که در قسمت درونی یا میانی درشت‌نی (استخوان ساق‌ پا) ایجاد می‌شود. درد بطور معمول و مداوم هنگام دویدن شدید شده و به اندازه‌ای دردناک می‌شود که مجبور می‌شوید از دویدن دست کشیده و بایستید. درد به میزانی شدید است که شما را از ادامه‌ی دویدن باز می‌دارد اما به مرور درد کم شده و پس از حدود 15 دقیقه تقریبا بطور کامل از بین می‌رود. همچنین می‌توانید با لمس کردن در قسمت میانی یا داخلی استخوان درشت‌نی خود متوجه درد در ساق پاهایتان شوید. این نوع از شین اسپلینت معمولا با شروع فعالیت دویدن و یا افزایش ناگهانی یا سریع مسافت، ایجاد می‌گردد. همچنین افزایش وزن بدن و دویدن بر روی سطوح سخت نیز منجربه این نوع از درد ساق پا می‌شود.

علل ایجاد این درد چیست؟ آیا عضله نعلی یا سولئوس که در طول قسمت داخلی استخوان درشت‌نی است، باعث درد می‌شود؟

عضله سولئوس در قسمت عمیق‌تری نسبت به عضله گاستروکنمیوس( عضله‌ای بزرگ و قوی در پشت ساق پا) است و با یکدیگر عضلات ساق پا را تشکیل می‌دهند. ماهیچه سولئوس از فیبرهای عضلانی آهسته تشکیل شده است به این معنی که در فعالیت‌های استقامتی مانند دویدن، پیاده‌روی و حتی حفظ وضعیت ایستاده استفاده می‌شوند. هنگامیکه این عضله در اثر افزایش ناگهانی مسافت پیمایشی و یا انجام فعالیتی بگیرد و خسته شود، عضله شروع به کشیده شدن در طول قسمت داخلی تیبیال می‌کند. این اتفاقی است که باعث تمام شدن درد داخل ساق پا می‌شود. بدن بطور طبیعی سعی می‌کند از کشیدگی‌های دردناک جلوگیری کند، بنابراین بافت زخم در امتداد اتصال‌دهنده قرار می‌گیرد تا مستحکم و تقویت شود. با اینحال این کار باعث می‌شود که گرفتگی بیشتر عضله شود و فشار بیشتری را در طول ساق پا ایجاد کند و باعث ایجاد چرخه‌ی دردناکی از درد و گرفتگی می‌شود که تا زمانیکه درمان نشوید و انجام فعالیت‌هایتان را متوقف نکنید یا فعالیتتان را تغییر ندهید تا زمان کافی برای درمان مناسب فراهم شود، ادامه دارد.

نوع دوم شین اسپلینت

نوع دوم شین اسپلینت نیز با افزایش ناگهانی مسافت دویدن و یا شروع  فعالیتی جدید همراه است. درد ناشی از این نوع درد ساق پا اغلب با پایین آمدن از سرازیری بدتر، عمیق‌تر و دردناک‌تر می‌شود و در طول دویدن می‌تواند موجب ضربه شدید پا شود. هنگامیکه دچار درد شدید می‌شوید و به فعالیت ادامه نمی‌دهید، درد فورا از بین نمی‌رود و تا 15 دقیقه پس متوقف شدن درد بسیار زیاد است. در این زمان درد در ناحیه‌ی کناری و بطرف خارج تیبیال است و اغلب بصورت دردی در سرتاسری و شدید در پا توصیف می‌شود که به آن سندروم کمپارتمان فعالیتی گفته می‌شود.

علل ایجاد شین اسپلینت نوع دوم چیست؟

علت درد در این حالت افزایش فشار در قسمت جلویی پا است که این کمپارتمان بین درشت ‌نی و نازک نی (دو استخوان در قسمت پایینی پا) و لایه‌ی ضخیمی از فاسیا در جلو تشکیل شده است. در این محفظه، عضلات تیبیال قدامی و همچنین عضلاتی که تا انگشتان پا کشیده شده‌اند، قرار دارند. هنگامیکه شما درحال دویدن و چرخیدن روی سطح زمین هستید، این عضلات به بلند کردن و خم کردن پا و انگشتان پایتان کمک می‌کنند و این امکان را فراهم می‌کنند که دویدن راحت‌تری داشته باشید. همچنین با آغاز به دویدن کردن این عضلات کمک می‌کنند که پا و انگشتان و پاشنه به آرامی به زمین برخورد کنند. هنگامیکه عضله‌ای منقبض می‌شود برای تامین مواد مغذی کافی، نیاز به افزایش خون برای حفظ و کارآمدی آن است. این افزایش خون رسانی به عضله باعث افزایش اندازه عضلات می‌شود. این فرایند طبیعی است و معمولا بدون توجه به افزایش اندازه یا حجم عضله، بخصوص زمانیکه عضله در حالت انقباض قرار دارد مانند منقبض شدن کمپارتمان قدامی باعث افزایش فشار و در ادامه موجب درد می‌شود. فشار در محفظه قدامی می‌تواند به اندازه‌ای بالا برود که بر توانایی کار عضلات تاثیر ‌گذارد و به همین دلیل است که ممکن است با پای خود هنگام دویدن، به زمین ضربه بزنید و یکنواخت نتوانید قدم بردارید. این اتفاق به این دلیل است که عضلات نمی‌توانند باعث برخورد پا و انگشتان به آرامی به زمین شوند و این موجب ضربات و برخوردهای غیر قابل کنترل پاشنه پا با زمین می‌گردد. اگر فشار ادامه یابد، حتی می‌تواند عصب حسی در پوست و بین دو انگشت اول را مسدود کند.

عارضه شین اسپلینت چگونه تشخیص داده می‌شود؟


دردهای ماهیچه ساق پا معمولا براساس سابقه‌ی پزشکی و معاینه فیزیکی که توسط فیزیوتراپیست انجام می‌شود، تشخیص داده می‌شوند. در برخی موارد، اشعه ایکس یا سایر آزمایشات تصویربرداری مانند اسکن استخوان یا ام آر آی می‌تواند به شناسایی دیگر علل احتمالی درد، مانند شکستگی تنشی کمک کند.

راه‌های درمان شین اسپلینت چیست؟


درمان‌‌های حمایتی شین اسپلینت شامل روش‌هایی است که باعث کاهش درد و التهاب ساق پا می‌شوند. تمرکز اصلی درمان بر این است که با علائم شین اسپلینت مبارزه شود و درد تسکین پیدا کند. درمان‌های حمایتی باید همراه با درمان‌های اصلی مورد استفاده قرار گیرند که با علت اصلی شین اسپلینت مقابله کنند. درمان‌های رایج برای این درد به شرح زیر است:

دارو

دارو

داروهای ضد التهاب (در صورت حساسیت نداشتن) و داروهای طبیعی مانند آرنیکا ممکن است به کاهش درد و تورم کمک کنند. با این وجود، بهتر است از داروهای ضد التهاب در طول 48 تا 72 ساعت اول استفاده نشود تا خونریزی بیشتری ایجاد شود. اکثر افراد از داروی پاراستامول بعنوان داروی کاهش دهنده درد و بدون داشتن حساسیت به آن، می‌توانند استفاده کنند.

کفش‌های مناسب با پاهایتان بپوشید

کفش‌های مناسب با پاهایتان بپوشید

انتخاب کفش مناسب دشوار است، اما برای درمان درد ساق پا ضروری است. با داشتن کفش نامناسب میزان ابتلا به شین اسپلینت  به شدت افزایش می‌یابد، در حالیکه پوشیدن و دویدن با کفشی مناسب می‌تواند بطور کامل از درد پا جلوگیری کند. هر فردی دارای سبک دویدن، وزن بدن، سطح تجربه و بیومکانیک خاص خود است، که همه‌ی این موارد روی کفش مناسب شما تاثیر می‌گذارد. برای یک دونده‌ی فعال، کفش‌ها باید هر سه تا شش ماه عوض شوند.

از دویدن روی سطوح سخت( سنگ فرشی) بپرهیزید

از دویدن روی سطوح سخت( سنگ فرشی) بپرهیزید

دویدن روی سطوح سخت باعث افزایش فشار و ضربه عضلانی به ساق پا می‌گردد. دویدن روی قسمتی از جاده که سنگفرش و آسفالت نیست و سطح چمن یا خاک است مناسب می‌باشد و در صورتیکه مسیر طولانی است، بهتر است مسیرتان را تغییر دهید. شین اسپلینت با فشارهای مکرر همراه بوده که نتیجه‌ی آموزش‌هایی است که در آن تنوع و تغییر وجود ندارد.

کاهش درد با انجام فیزیوتراپی

همانند بسیاری از عارضه‌های بافت نرم، درمان اولیه شامل استراحت، یخ درمانی و حفاظت می‌باشد. در ابتدا شما ممکن است قادر به راه رفتن یا دویدن بدون درد نباشید، بنابراین عضلات و استخوان‌ها نیاز به استراحتی جدی بدون تحمل هیچ بار و وزنی را دارند. فیزیوتراپیست به شما در مورد آنچه که در جهت بهبود کمک می‌کند، توصیه‌هایی می‌دهد.

یخ درمانی

یخ درمانی

استفاده از روش یخ درمانی ساده و موثر برای کاهش درد و تورم است.  به مدت 20 تا 30 دقیقه هر 2 تا 4 ساعت در مرحله اولیه درد یا زمانیکه متوجه گرما یا سوزش در عارضه می‌شوید، از یخ استفاده کنید.

حفاظت بیشتر با پوشیدن جوراب یا ساق پاهای فشرده

حفاظت بیشتر با پوشیدن جوراب یا ساق پاهای فشرده

جوراب‌های فشرده از عضلات در برابر درد و خستگی بیشتر حفاظت می‌کنند. همچنین تنش و فشار بر روی عضلات در هنگام هر مرحله از دویدن و تمرین را کاهش می‌دهند و با استفاده از فشرده‌سازی به کاهش فشار وارده بر روی ساق پاها کمک می‌کند. بسیاری از دونده‌ها برای کمک به درد شین اسپلینت از این نوع جوراب‌ها می‌پوشند. جوراب‌های فشرده عضلات پایینی پاها را از برخی کارهای اضافی و تنش و فشار حفظ می‌کند. بسیاری از روش‌های درمانی شین اسپلینت نیاز به داشتن تجهیزات اضافی و مخصوص به خود است. توصیه‌های ما را برای استفاده از جوراب‌های فشرده و دیگر تجهیزات شین اسپلینت مورد استفاده و بررسی قرار دهید.

نوار بندی ساق پا با نوار چسب کینزیولوژی

نوار بندی ساق پا با نوار چسب کینزیولوژی

یکی از روش‌های کاهش فشار و تنش روی ساق پاها و افزایش دهنده جریان خون با فشرده سازی و گرم کردن، نوار بندی ساق پاها با نوار چسب کینزیولوژی قبل از انجام فعالیت یا دویدن است. همچنین با این کار می‌توانید از ساق پاها حفاظت کرده و بار اضافی را از عضلات خود را بگیرید.

آلتراسوند، تکنیک گرستون و تحریک الکتریکی(EMS)

آلتراسوند، تکنیک گرستون و تحریک الکتریکی(EMS)

با حرکت دادن آلتراسوند بصورت دایره‌ای و به آرامی در قسمتی که ملتهب شده و برای افزایش جریان خون در نواحی عمیق‌تر ساق پا استفاده می‌شود. تکنیک گرستون سختی و درد عضلات را از بین می‌برد و به گردش خون کمک می‌کند.

دوباره بدست آوردن محدوده کامل حرکتی

دوباره بدست آوردن محدوده کامل حرکتی

اگر از عضلات آسیب دیده ساق پای خود محافظت کنید باید بدانید که بهبود و تقویت آن‌ها ممکن است چند هفته طول بکشد.
در طول این دوره زمانی، باید بطور مطلوب و به بهترین وجه بافت آسیب دیده درمان شود تا از آسیبی کوچک که ممکن است در آینده ایجاد شود، و در ادامه از پارگی و آسیب جدی جلوگیری شود. مهم است که با ماساژ دادن، کشش عضلات، موبیلیزیشن نورودینامیک و تمریناتی ویژه بتوانید عضلات را بکشید و در جهات مختلف حرکت بدهید و باعث بهبود بافت آسیب دیده شوید، که در این موارد فیزیوتراپیست شما را راهنمایی می‌کند.

تغییر برنامه‌ی آموزشی و تمرینات و انجام دوباره ورزش

تغییر برنامه‌ی آموزشی و تمرینات و انجام دوباره ورزش

اکثر شین اسپلینت‌ها به علت انجام تمرینات زیاد ایجاد می‌شوند. در انجام دادن ورزش، نیروهای زیادی بر روی بدن (انقباضی و غیرانقباضی) قرار دارند. به منظور جلوگیری از عود مجدد درد، در هنگام بازگشت به ورزش و تمرینات، فیزیوتراپیست با برنامه‌های آموزشی و تمرینات برای بهبود کمپارتمان در انجام عملکردهای ورزشی شما را راهنمایی می‌کند.  بسته به نیازهای ورزشی شما، ورزش و تمرینات خاصی را باید انجام دهید و بسته به آن باید رژیم غذایی خاصی را رعایت کنید تا از صدمات احتمالی ایمن بمانید. عضلات ساق پا و تاندون‌های آشیل را بطور منظم بکشید تا از پا درد جلوگیری شود.

  • اصول اولیه کشش: بنشینید یا دراز بکشید و رویه پای خود را بکشید.
  • ساق پا را به بالا بکشید:  این کار باعث تقویت عضلات قسمت پایینی پا می‌شود. بایستید و پاهای خود را اندازه‌ی عرض شانه باز و زانوها را صاف کنید. در این حالت پاشنه پاهای خود را تا آنجا که می‌توانید بالا برده و به آرامی روی زمین بگذارید.
  • پاشنه‌ی افتان (کشش عضله سولئوس): در حالیکه انگشتان پاهایتان روی لبه‌ی پله یا سکویی قرار دارد، بایستید و کمی زانوان خود را خم کنید. در صورت لزوم، دستان خود را به جایی ثابت برای نگه داشتن خود بگیرید. پاشنه‌های خود را پایین بیاورید. در حین انجام این کار باید در پشت پاهای خود، در قسمت پایینی ساق پاها که با نام سولئوس معروف است احساس کشش بکنید.
  • راه رفتن با پاشنه و انگشتان پا: طول یک اتاق را به آرامی روی انگشتان پا و یا پاشنه خود راه بروید. این عمل به تقویت عضلات ساق پا و شین کمک می‌کند.
  • استفاده از توپ اسپایک در کشیدگی ساق پا: بایستید و توپ اسپایک را در قسمت برآمدگی کف پا زیر انگشتان قرار دهید همچنین می‌توانید به جای توپ اسپایک از حوله‌ای لوله شده استفاده کنید. اینکار به کشش عضله ساق پا و پشت پاهایتان کمک می‌کند. این کشش را تا چند دقیقه نگه دارید.
  • کشش عضلات چهار سر ران در حالت نشسته: برروی پاشنه خود بنشینید، و پشت خود را در وضعیتی راحت و بدون فشار نگه دارید. این وضعیت برای ایجاد کشش در ران‌ها می‌باشد. همچنین می‌توانید لگن خود را بلند کنید تا کششی قوی‌تر از عضلات چهار سر در ران‌های خود ایجاد کنید.
  • کشش عضلات چهار سر ران در حالت ایستاده: پای خود را به طرف پایین بکشید و در صورت امکان چیزی روی پای خود قرار دهید تا بتوانید تعادل خود را بهتر حفظ کنید. در این حالت باید احساس کشش در عضلات چهار سر ران بکنید.
  • کشش عضلات چهار سر در حالت زانو زده که تمرینی دشوار است: زانو بزنید و یک پا را به سمت پایین بکشید. در این حالت شما احساس کشش بر روی عضلات چهار سر ران خود می‌کنید. انجام این کشش بدلیل دشوار بودن، تنها در صورتیکه می‌توانید تمرین را انجام دهید.

چه نتایجی را باید انتظار داشت؟


هیچ زمان مشخصی برای پیشرفت هر مرحله و رفتن به مرحله‌ی بعدی درمان وجود ندارد. وضعیت شین اسپلینت شما با انجام ارزیابی‌های بالینی عوامل بسیاری توسط فیزیوتراپیست مشخص می‌شود. همچنین مهم است که توجه داشته باشید که هر پیشرفت باید بادقت نظارت شود زیرا تلاش برای رسیدن به پیشرفت سریع و زود هنگام به سطح بعدی می‌تواند منجربه آسیب مجدد و ناامیدی شود. شدت شین اسپلینت، رعایت و انجام روند درمان و حجم کاری که باید به آن بازگردید، در نهایت تعیین می‌کند که تا چه مدت آسیب با موفقیت بهبود می‌یابد.

توجه


دو وضعیت جدی نیز می‌توانند با شین اسپلینت همراه باشند. اول اینکه اگر MTSS مدت زمان طولانی درمان نشده و فعالیت بطور مناسب اصلاح نشود، سپس احتمال ایجاد واکنش تنشی تیبال وجود دارد. این واکنش تنشی می‌تواند منجربه شکستگی تنشی قابل رویت بر روی اشعه ایکس شود که به مدت 8-6 هفته فعالیت فیزیکی محدود و توانبخشی قابل توجهی نیاز دارد. یک بیماری شدیدتر که ممکن است ایجاد شود، سندرم حاد کمپارتمان قدامی است. این مورد بیماری‌ای اورژانسی پزشکی است زیرا فشار داخل محفظه می‌تواند تا حد زیادی افزایش یابد که خون و عصب ذخیره‌ای عضلات، رباط‌ها و استخوان‌های قسمت پایینی پا را قطع کند. درمان با روش جراحی با نام فاشیوتومی انجام می‌گیرد. فاشیوتومی شامل باز کردن کمپارتمان قدامی به اندازه‌ی 3-2 سانتی‌متر برای کاهش فشار است. علائم این بیماری عبارتند از درد شدید، تورم، بی‌حسی و عدم کنترل عضلات پا است.

"کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است."