پارگی تاندون آشیل:اختلال در خم کردن و چرخاندن پا همراه با درد شدید

پارگی تاندون آشیل اختلال در خم کردن و چرخاندن پا همراه با درد شدید

تاندون آشیل بخش مهمی از پا است. این بخش درست در پشت و بالای پاشنه قرار دارد. این تاندون، استخوان پاشنه را به عضلات پشت ساق پا پیوند ‌می‌زند. نقش آن کمک به خم شدن پا در مچ به سمت پایین است (این حرکت پلانتار فلکشن نامیده ‌می‌شود). اگر تاندون آشیل پاره شود، پارگی تاندون آشیل نامیده ‌می‌شود. پارگی ممکن است جزئی یا کامل باشد. در یک پارگی جزئی، تاندون تا حدی پاره شده است، اما هنوز به ماهیچه پشت ساق پا متصل است. با پارگی کامل، تاندون ‌به‌طور کامل پاره شده است، ‌به‌طوری که ارتباط بین ماهیچه پشت ساق پا و استخوان مچ پا از دست رفته می رود. اگر در پاشنه پای خود صدای ترق تروق کردن را ‌می‌شنوید، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید، خصوصا اگر پس از آن نمی‌توانید به خوبی راه بروید.

تاندون آشیل در پشت پاشنه قرار دارد. این تاندون ‌می‌تواند توسط نیروی ناگهانی در پا و یا مچ پا گسسته شود. اگر تاندون آشیل شما پاره شود، شما قادر نخواهید بود روی نوک انگشتان پا ایستاده و راه رفتن شما ناجور خواهد بود. مهم است که این آسیب را در اسرع وقت شناسایی و درمان کنید تا به پیشرفت درمان کمک کند. درمان شامل فیزیوتراپی ، بریس برای چند هفته و احتمالا جراحی برای موارد شدید است.

شما ‌می‌توانید برای درمان آسیب دیدگی تاندون آشیل و بهبود وضعیت پای خود به کلینیک تخصصی دکتر روشندل مراجعه کنید. برای دریافت اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت قبلی با شماره 02166595897 و 02166595896 تماس بگیرید.

علت پارگی تاندون آشیلمانند هر عضله یا تاندون دیگر در بدن، تاندون آشیل در صورتی‌که یک نیرو یا فشار قوی بر روی آن وجود داشته باشد، ‌می‌تواند پاره شود. این حالت ‌می‌تواند با فعالیت‌هایی که شامل وارد کردن فشار قوی با پا است. به عنوان مثال، در فوتبال، دو، بسکتبال، غواصی و تنیس اتفاق بیفتد. حرکت فشاری از یک انقباض قوی در ماهیچه‌های ساق پا استفاده ‌می‌کند که ‌می‌تواند باعث فشار بیش از حد بر تاندون آشیل شود. تاندون آشیل همچنین ‌می‌تواند به علت آسیب‌هایی مانند سقوط صدمه ببیند، اگر پا ‌به‌طور ناگهانی به یک موقعیت به سمت بالا فشار داده شود. این حرکت سبب کشش تاندون ‌می‌شود. یک آسیب ممکن دیگر، برش عمیق در پشت مچ پا است که ممکن است به تاندون برسد. گاهی اوقات تاندون آشیل ضعیف است، و آن را بیشتر در معرض پارگی قرار ‌می‌دهد. عواملي كه تاندون آشيل را تضعيف مي كنند عبارتند از:

  • داروهای کورتیکواستروئید (مانند پردنیزولون) ‌به‌طور عمده اگر به مدت طولانی به جای یک دوره کوتاه استفاده شود.
  • تزریق کورتیکواستروئید در نزدیکی تاندون آشیل.
  • برخی از شرایط پزشکی نادر، مانند سندرم کوشینگ، که در آن بدن بیش از حد هورمون کورتیکواستروئید را تشکیل ‌می‌دهد.
  • تاندینوپاتی تاندون آشیل.
  • سایر شرایط پزشکی که ‌می‌تواند تاندون را بیشتر در معرض پارگی قرار دهد؛ به عنوان مثال، آرتریت روماتوئید، نقرس و لوپوس اريتماتیک سیستمیک.
  • برخی از داروهای آنتی بیوتیک ممکن است تا حدی خطر پارگی تاندون آشیل را افزایش دهند. این شامل آنتی بیوتیک‌های کینولون مانند سیپروفلوکساسین و آنلوکساسین است. خطر پارگی تاندون آشیل با این آنتی بیوتیک‌ها واقعا پایین است و عمدتا در صورت مصرف همزمان داروهای کورتیکواستروئید اتفاق ‌می‌افتد.

علل دیگر

علائم مشابهی ‌می‌تواند ناشی از موارد زیر باشد:

  • استفاده بیش از حد از تاندون آشیل (تاندونوپاتی آشیل)
  • کشیدگی یا پاره شدن ماهیچه پشت ساق پا
  • ترومبوز وریدی عمیق در پشت ساق پا

علائم پارگی تاندون آشیل پا


ممکن است متوجه شوید علائم ‌به‌طور ناگهانی در طول یک فعالیت یا آسیب ورزشی رخ ‌می‌دهد. زمانی که تاندون پاره ‌می‌شود، ممکن است صدای ترق تروق را بشنوید یا درد وحشتناک ناگهانی را احساس کنید. درد شدید معمولا به سرعت حل ‌می‌شود، اگرچه ممکن است درد در قسمت پایینی پشت پا وجود داشته باشد. پس از آسیب، علائم معمول عبارتند از:

  • راه رفتن ‌به‌صورت ناجور، شما ‌می‌توانید راه بروید و وزن خود را تحمل کنید، اما نمی‌توانید ‌به‌طور صحیح در قسمت کناری پا، جایی که تاندون پاره شده است، به زمین فشار وارد کنید.
  • ناتوانی در ایستادن روی نوک انگشتان.
  • اگر تاندون کاملا پاره شده باشد، ممکن است یک شکاف درست بالای قسمت پشت پاشنه احساس کنید. با این حال، اگر کبودی وجود داشته باشد، تورم ممکن است شکاف را پنهان کند.

اگر مشکوک به پارگی تاندون آشیل هستید، بهتر است فورا به یک پزشک مراجعه کنید، زیرا اگر تاندون زودتر درمان شود، بهتر از این است که دیرتر درمان شود.

تشخیص آسیب دیدگی و پارگی تاندون آشیل


تشخیص آسیب دیدگی و پارگی تاندون آشیل

پزشک شما در مورد علائم و سابقه بیماری شما خواهد پرسید. آنها پا، پاشنه و مچ پا را معاینه ‌می‌کنند و ممکن است عضله پشت ساق پای شما را برای بررسی حرکت پای شما فشار دهند. پزشک شما ممکن است از شما بخواهد حرکات یا تمریناتی را انجام دهید تا ببیند که شما چطور ‌می‌توانید قسمت پایین پای خود را حرکت دهید. ممکن است لازم باشد برخی از آزمایش‌ها برای تایید اینکه تاندون شما پاره شده است، انجام شود، مانند:

  • اسکن اولتراسوند، که از امواج صوتی برای تولید تصویری از داخل پا استفاده ‌می‌کند
  • یک اسکن MRI، که از مغناطیس و امواج رادیویی برای تولید تصاویر از داخل پا استفاده ‌می‌کند

رایج ترین راه‌های درمان پارگی تاندون آشیل


این وضعیت باید در اسرع وقت تشخیص داده شده و درمان شود، زیرا درمان سریع احتمالا به بهبودی کمک ‌می‌کند.

اگر سوالی در مورد پارگی تاندون آشیل و راه‌های درمان آن دارید در این قسمت کلیک کنید.

درمان اولیه

درمان اولیه

برای سرعت بخشیدن به روند بهبودی ‌می‌توانید:

  • استراحت کنید. از قرار دادن وزن بر روی پای خود تا آنجایی‌که ‌می‌توانید اجتناب کنید. شما ممکن است نیاز به عصا داشته باشد.
  • آن را یخ‌پوش کنید. به مدت 20 دقیقه در هر زمانی که نیاز است، روی محل آسیب‌دیدگی یخ بگذارید.
  • پای خود را فشرده کنید. از باند الاستیک در اطراف قسمت پایین پا و مچ پا استفاده کنید تا تورم را کاهش دهد.
  • پای خود را بالا ببرید. وقتی ‌می‌نشینید یا دراز ‌می‌کشید، پای خود را با گذاشتن بر روی یک بالش بالا بیاورید.

داروها

داروها

داروهای مسکن ضد التهابی را مصرف کنید. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن و ناپروکسن به کاهش درد و تورم کمک ‌می‌کنند. دستورالعمل‌های برچسب داروها را برای جلوگیری از عوارض جانبی مانند خونریزی و زخم‌ها دنبال کنید. آنها را با غذا مصرف کنید. در صورت ابتلا به آلرژی، مشکلات پزشکی یا مصرف داروهای دیگر، با پزشک خود مشورت کنید. اگر برای مدت بیش از 7 تا 10 روز به آنها نیاز دارید، با پزشک خود تماس بگیرید.

کفی طبی

کفی طبی

پزشک شما ممکن است توصیه کند که در حال بهبودی، یک کفی را درون کفش خود قرار دهید. این کمک خواهد کرد تا تاندون آشیل شما را از کشش بیشتر محافظت کند.

بریس

بریس

برای بسیاری از مردم، مشکلات آشیل ‌می‌تواند دنبال کردن فعالیت‌های روزمره طبیعی را دشوار کند، و همچنین ‌می‌تواند به معنی کنار گذاشتن فعالیت‌های ورزشی مورد علاقه آنها باشد. استفاده از یک بریس برای حمایت از مچ پا در هنگام توانبخشی مشکل آشیل، ‌می‌تواند یک گام بسیار مفید در بهبود باشد و ‌می‌تواند به چندین روش کمک‌کننده باشد.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی برای پارگی تاندون آشیل به شما کمک ‌می‌کند مجددا قدرت و انعطاف‌پذیری را در تاندون و پا به‌دست آورید. پزشک یا متخصص فیزیوتراپ شما یک برنامه برای شما طراحی خواهد کرد. او سطح طبیعی فعالیت شما، آمادگی جسمانی شما و میزان آسیب به تاندون آشیل را در نظر خواهد گرفت. شما احتمالا پس از آسیب رسیدن به تاندون آشیل نیاز به توانبخشی دارید، چه عمل جراحی انجام دهید و چه انجام ندهید. برنامه توانبخشی شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمرینات کششی و انعطاف‌پذیری.
  • تمرینات تقویتی.
  • فعالیت‌های استقامتی، مانند راندن دوچرخه ثابت.
  • آموزش هماهنگی و یا چابکی.

توانبخشی در میان افراد متفاوت است. این به شدت آسیب تاندون و اینکه آیا شما برنامه را کامل انجام ‌می‌دهید یا خیر بستگی دارد. صرف زمان و انرژی برای برنامه توانبخشی، سرعت بهبودی شما را افزایش ‌می‌دهد و به جلوگیری از آسیب‌های آینده کمک ‌می‌کند.

ماساژ و درمان دستی

ماساژ و درمان دستی

ماساژ درمانی  و درمان دستی نیز ‌می‌توانند در مراحل بعدی پارگی جزئی تاندون آشیل مفید باشند، اگر چه توصیه‌های حرفه‌ای باید به موقع در نظر گرفته شوند. پارگی کامل تاندون آشیل که با جراحی درمان شده است، ممکن است از ماساژ و دستکاری آشیل از هفته 8 برنامه توانبخشی بهره مند شود. تکنیک‌های ماساژ و دستکاری ‌می‌توانند به کاهش تورم ، درد ، و گردش خون کمک کرده و از افزایش تاندون آشیل جلوگیری کنند.

شاک ویو تراپی

 

شاک ویو تراپی (شاک ویو درمانی)

شاک ویو تراپی  فرم جدیدی از درمان غیر جراحی است. این روش غیر تهاجمی برای راه‌اندازی مجدد پروسه بهبود طبیعی است که اجازه می‌دهد بدن شما خود را ترمیم کند. این روش از یک دستگاه برای تولید پالس موج ضربه‌ای به ناحیه درد استفاده ‌می‌کند. بیماران معمولا یک بار در هفته تا مدت 3 هفته این درمان را دریافت ‌می‌کنند. در اغلب موارد، شاک ویو درمانی باعث کاهش سندرم دردناک شده و همچنین عملکرد تاندون آشیل را پس از آسیب بهبود ‌می‌بخشد.

تحریک الکتریکی

تحریک الکتریکی

پزشک شما ممکن است تحریک الکتریکی را برای بهبود درمان کلاژن به‌کار گیرد. در جلسات درماني پزشک ممکن است از یک جریان الکتریکی خفیف برای وارد کردن داروهای ضد التهابی به ناحیه زخم استفاده کند. این درمان واقعا برای بیماران مبتلا به آسیب تاندون آشیل مفید است. این روش به کاهش درد و تورم کمک کرده و سرعت روند بهبودی را در اطراف تاندون آشیل افزایش ‌می‌دهد.

پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)

پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)

پلاکت‌ها قطعاتی از سلولهای خون هستند و بیشتر به دلیل توانایی آنها برای کمک به لخته شدن خون شناخته شده هستند. با این حال، آنها همچنین حاوی پروتئین‌های مختلفی به نام فاکتور رشد هستند. درمان با پلاسمای غنی از پلاکت (پی آر پی) بر اساس این ایده ایجاد شده است که این عوامل رشد ‌می‌توانند از روند بهبودی حمایت کنند. این فرآیند که از خون خود شخص استفاده ‌می‌کند، شامل جداسازی سلول‌های خونی از پلاسما، بخش مایع خون، ‌می‌شود. این روند تعداد پلاکت‌ها را افزایش ‌می‌دهد که پس از آن به پلاسما بازگردانده ‌می‌شوند. یک پزشک می‌تواند به یک ناحیه صدمه‌دیده ناشی از بیماری و آسیب تزریق کند. تحقیقات نشان داده است که پلاسمای غنی از پلاکت ‌می‌تواند به آسیب تاندون آشیل کمک کند و ‌می‌تواند به‌خصوص برای کسانی مفید باشد که با درمان‌های دیگر موفق نشده‌اند.

اوزون درمانی

اوزون درمانی

اوزون تراپی یک فرم واکنش‌پذیر از اکسیژن است که برای تقویت سیستم ایمنی بدن استفاده ‌می‌شود، فاکتورهای رشدی را که موجب تحریک مفاصل آسیب‌دیده برای احیاء ‌می‌شود، آزاد ‌می‌کند و اکسیژن را در سلول‌ها برای افزایش بهبودی فراهم ‌می‌کند. اوزون به خودی خود درمان بافت را بهتر ‌می‌کند، بافت زخم را از بین ‌می‌برد، التهاب را کنترل ‌می‌کند و سیستم ایمنی را تقویت ‌می‌کند. نوع تزریق در تحریک تاندون آسیب‌دیده آشیل مؤثر است تا درمان بهینه حاصل شود.

ورزش‌ها و حرکات اصلاحی

تمرینات زیر حفظ محدوده خوب حرکت و قدرت در تاندون آشیل را هدف قرار ‌می‌دهند:

کشش حوله

برای انجام این حرکت:

  • پای آسیب‌دیده را در مقال خود دراز کنید،
  • یک حوله را در اطراف گردی پا حلقه کرده و حوله را به سمت بدن بکشید،
  • زانو را صاف نگه دارید.
  • این موقعیت را به مدت 30 ثانیه حفظ کنید
  • کشش را برای 3 بار تکرار کنید.

کشش ایستاده ماهیچه نعلی

برای انجام این حرکت:

  • موقعیت مشابه بالا است اما کف دست‌ها هم‌سطح قفسه سینه و روی دیوار گذاشته ‌می‌شوند.
  • کمی هر دو زانوها را خم کنید (اندام آسیب دیده در پشت و پنجه به داخل و پاشنه در کف زمین باشد).
  • به دیوار فشار دهید تا ساق پشت پایی که پایین‌تر است کشیده شود تا زمانی که احساس کششی در ساق پای پایین‌تر داشته باشید
  • این موقعیت را برای 30 ثانیه نگه دارید
  • سه بار تکرار کنید.

کشش فاشیای پلانتار

برای انجام این حرکت:

  • انگشتان پا را اندکی به سمت بیرون خم کنید، روی قسمت گردی پای آسیب دیده ایستاده و بقیه پا را فراتر از لبه گام قرار دهید.
  • برای کشش در قوس پا و فاشیای پلانتار، خود را به سمت پایین بیاورید تا با پاشنه خود زیر گام را لمس کنید (پا به عقب خمیدگی خواهد داشت).
  • این حالت را برای 30 ثانیه حفظ کنید

جراحی

جراحی

در مواردی که این درمان مؤثر نیست، ممکن است جراحی برای ترمیم تاندون آشیل شما انجام شود. اگر وضعیت بدتر شود و درمان نشود، خطر بیشتری برای پارگی آشیل وجود دارد، که نیاز به مداخله جراحی دارد. این ‌می‌تواند درد شدیدی در ناحیه پاشنه ایجاد کند. پزشک شما برای جراحی پارگی تاندون بر اساس اینکه پارگی شما چقدر شدید است و اینکه آیا قبلا پارگی داشته‌اید یا خیر، ممکن است چند گزینه را توصیه کنید. پزشک شما معمولا شما را به یک جراح ارتوپدی ارجاع ‌می‌دهد تا تصمیم بگیرید بهترین روش برای شما کدام است.

  • یک روش، ترمیم باز نامیده ‌می‌شود. در این جراحی، جراح یک برش را برای باز کردن پای شما در قسمت بالای استخوان پاشنه ایجاد ‌می‌کند. سپس دو طرف تاندون پاره را به هم ‌می‌دوزد و برش را ‌می‌بندد.
  • در روش دیگر، جراح برشی را برای باز کردن ناحیه پای شما در جایی که پارگی اتفاق افتاده ایجاد ‌می‌کند. سپس سوزن‌ها را با نخ بخیه از تاندون و پوست عبور داده و از طریق برش بیرون ‌می‌آورد. در نهایت، آنها نخ‌های بخیه را به هم گره ‌می‌زنند.

جلوگیری از پارگی تاندون آشیل


شما ‌می‌توانید با انجام موارد زیر به کاهش خطر ابتلا به آسیب تاندون آشیل خود کمک کنید:

  • هنگا‌می‌که یک رژیم ورزشی جدید را شروع ‌می‌کنید، به تدریج شدت و طول زمان فعالیت خود را افزایش دهید.
  • قبل از اینکه ورزش کنید، عضلات خود را گرم کنید و بعد از پایان دادن به ورزش، آنها را خنک کنید. هیچ مدرکی وجود ندارد که کشش قبل یا بعد از تمرین کمک ‌می‌کند، اما ارزش امتحان کردن را دارد. این کار ممکن است به شما کمک کند تا قبل از ورزش کردن، ماهیچه‌های پشت ساق پای خود را بکشید که خود کمک ‌می‌کند تاندون آشیل را طویل‌تر کنید.
  • در هنگام تمرین کفش مناسب و راحت را به پا داشته باشید.

سوالات متداول


شما نیاز دارید 4 تا 6 هفته استراحت کنید تا تاندون شما بهبود یابد. پس از این زمان شما ‌می‌توانید به تدریج شروع به راه رفتن دوباره کنید. برای شروع، شما نمی‌توانید وزن خود را بر روی پای آسیب‌دیده قرار دهید و یا روی آن راه بروید. شما برای راه رفتن به عصا نیاز دارید. این معمولا برای بین چهار تا شش هفته پس از درمان شما است. پس از این زمان، شما باید به تدریج بتوانید وزن خود را بر روی پای آسیب‌دیده خود بگذارید و فعالیت‌هایی را که تحمل وزن نامیده ‌می‌شوند، انجام دهید. ممکن است برای چند هفته پس از این نیاز به پوشیدن کفشی با پاشنه یک تا دو اینچی داشته باشید. به خاطر داشته باشید که در هر دو کفش کفی قرار دهید تا متعادل شوید. این کمک خواهد کرد تا تاندون خود را در بهترین موقعیت برای بهبودی قرار دهید. پزشک یا فیزیوتراپیست شما به شما اطلاع ‌می‌دهد که چه وقتی ‌می‌توانید وزن خود را روی پای خود بگذارید.

اکثر افراد ‌به‌طور کامل بهبود ‌می‌یابند و ‌می‌توانند بعد از پارگی تاندون آشیل به دو یا ورزش‌های دیگر بازگردند. معمولا حدود چهار ماه پس از جراحت شما طول ‌می‌کشد تا به فعالیت ورزشی بازگردید. اما ممکن است بیشتر طول بکشد، برای ورزشکاران ‌می‌تواند تا یک سال طول بکشد تا به فعالیت‌های کامل خود بازگردند. اینکه پس از پارگی تاندون آشیل شما چقدر بهبود ‌می‌یابید، ممکن است به موارد زیر بستگی داشته باشد:

  • نوع درمان شما
  • توانبخشی شما پس از درمان
  • تعداد تمرینات توانبخشی که انجام ‌می‌دهید
  • سطح فعالیتی که شما برای بازگشت به آن تلاش ‌می‌کنید

"کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است."