درمان روماتیسم مفصلی لگن: التهاب مفصل لگن ناشی از نقص سیستم ایمنی

روماتیسم مفصلی نوعی آرتریت التهابی است. این بیماری ممکن است بر مفاصل لگن اثر بگذارد. در این شرایط ممکن است التهاب شدید مفصل لگن وجود داشته باشد که در اثر بیماری سیستمیک رخ می‌دهد. روماتیسم مفصلی یا آرتریت روماتوئید بیماری است که بر سیستم ایمنی تاثیر گذاشته و همزمان چندین مفصل را در دو طرف بدن درگیر می‌کند. خصوصیت این بیماری التهاب مزمن مفصل است.

علامت معمول روماتیسم مفصلی در لگن درد مفصل می‌باشد. این درد معمولاً بصورت مبهم بوده و در نزدیکی کشاله ران، بیرون ران یا باسن احساس می‌شود. مانند روماتیسم مفصلی در سایر مفاصل، درد در هنگام صبح بدتر بوده و با فعالیت کمتر می‌گردد. هرچند در صورت انجام فعالیت پر فشار، ممکن است درد بدتر شود. درمان فیزیوتراپی در کمک به بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی جهت کنترل بیماری مهم است. پزشک به بیماران استراتژی‌های محافظت از مفصل و استفاده از وسایل کمکی را آموزش می‌دهد و انجام ورزش‌های درمانی و ماساژ نیز تاثیرات مفیدی در کنترل علائم روماتیسم مفصلی دارد.

شما عزیزان می توانید برای درمان انواع بیماری‌های اسکلتی عضلانی مانند آرتروز مفصلی لگن به دکتر روشندل متخصص ارتوپد مراجعه فرمایید. ایشان پس از معاینه دقیق و تشخیص قطعی بیماری، بهترین روش‌های درمان و توانبخشی را به شما پیشنهاد خواهند کرد. برای دریافت اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌های 02166595897 و 02166595896   تماس حاصل فرمایید.

علت آرتریت روماتوئید لگن چیست؟


روماتیسم مفصلی یک بیماری خود ایمنی است که در اثر آن سیستم ایمنی به بدن خود بیمار حمله می‌کند. با اینکه علت این بیماری مشخص نیست، اما کارشناسان عقیده دارند که موارد زیر احتمالاً نقش دارند:

  • ژنتیک
  • عوامل محیطی
  • هورمون‌ها

این بیماری چه علائمی دارد؟


علائم آرتریت روماتوئید مفصل‌های بدن شباهت زیادی به هم دارند. برخی از علائم روماتیسم مفصلی عبارتند از:

خستگی

خستگی یک علامت بسیار شایع در تمام مراحل آرتریت روماتوئید است، بخصوص زمانی که التهاب مفصل فعال می‌باشد. خستگی در اثر این بیماری می‌تواند ناشی از واکنش بدن در برابر التهاب، خواب نامناسب، کم خونی و مصرف داروها باشد. خستگی ناشی از روماتیسم مفصلی که منجر به کمبود انرژی می‌شود می‌تواند تاثیر منفی بر احساسات و خلق و خو، شغل، روابط با سایر افراد، میل جنسی، باروری، تمرکز، خلاقیت و خوشحالی فرد داشته باشد. خستگی همچنین می‌تواند همراه با کاهش اشتها و وزن باشد.

درد مفصل

درد مفصل در اثر روماتیسم مفصلی ناشی از التهاب موجود در مفصل در زمانی که بیماری فعال است، می‌باشد. درد مفصل می‌تواند هنگامی که بیماری غیر فعال یا کنترل شده است نیز رخ دهد، به شرطی که مفصل در گذشته در اثر این بیماری آسیب دیده باشد. روماتیسم مفصلی فعال به علت ضخیم شدن بافت پوششی مفصل (سینوویوم) و وجود مایع اضافی در مفصل باعث متورم شدن مفصل می‌گردد. مفصل متورم و ملتهب کشیده شده و کپسول دور مفصل را تحریک می‌کند. کپسول مفصلی دارای رشته‌های عصبی است که بلافاصله سیگنال‌های درد را به مغز می‌فرستند. سابقه ابتلا به روماتیسم مفصلی در گذشته می‌تواند منجر به نابودی دائم مفصل همراه با آسیب غضروف، استخوان و رباط‌ها شود. هنگامی که از مفصل استفاده می‌کنید، می‌تواند باعث درد شدید شود.

از دست دادن عملکرد مفصل

از آنجایی که روماتیسم مفصلی منجر به درد، تورم و حساسیت در مفاصل درگیر می‌شود، عملکرد مفصل از بین می‌رود. تورم و حساسیت مانع حرکت کامل و پایداری مفصل شده و در نتیجه قادر به انجام حرکت و حفظ تعادل نخواهد بود. این فقدان عملکرد مفصل منجر به لنگیدن، عدم هماهنگی و ناتوانی می‌شود.

لنگیدن

لنگیدن در اثر عملکرد ضعیف پایین تنه می‌تواند ناشی از بسیاری از بیماری‌های عصبی، عضلانی و استخوان‌ها در پایین تنه باشد. لنگیدن اغلب زمانی رخ می‌دهد که روماتیسم مفصلی بر لگن، زانوها، مچ پا یا قدم پا اثر می‌گذارد. درد، فقدان دامنه حرکتی و تورم مفصل همگی می‌توانند باعث شوند که فرد مبتلا به روماتیسم مفصلی دچار شلی قابل توجه شود. لنگیدن بدون درد به عنوان اولین علامت بیماری روماتیسم در کودکان خردسال مبتلا به آن غیر عادی نیست.

کاهش دامنه حرکتی مفصل

با التهاب بیشتر روماتیسم مفصلی در اثر بیماری فعال، کاهش دامنه حرکتی رخ می‌دهد. دامنه حرکتی در اثر تورم در مفصل محدود می‌گردد. این وضعیت معمولاً همراه با ضعف در نواحی درگیر می‌باشد. مفاصل مبتلا به روماتیسم مفصلی طولانی مدت اغلب بطور دائم دامنه حرکتی خود را از دست می‌دهند.

سفتی مفصل

سفتی مفصل یکی از علائم معمول روماتیسم مفصلی می‌باشد. مفاصلی که تحت تاثیر آرتریت روماتوئید فعال قرار می‌گیرند ملتهب شده و بطور مشخص در صبح سفت‌تر هستند. پزشکان از مدت زمان سفتی مفصل در صبح به عنوان معیاری برای تعیین شدت التهاب فعال مفصل استفاده می‌کنند. با واکنش نشان دادن روماتیسم مفصلی به درمان، مدت زمان سفتی مفصل در صبح کاهش می‌یابد.

گرمی مفصل

گرمای مفصل در اثر روماتیسم مفصلی از علائم التهاب فعال می‌باشد. پزشکان در حین کنترل فعالیت بیماری، گرمای مفصل را بررسی می‌کنند. با واکنش بیماری به درمان، گرمای مفصل برطرف می‌شود. گاهی اوقات گرمای مفصل بدون تورم یا قرمزی قابل مشاهده وجود دارد.

قرمزی مفصل

قرمزی روی مفاصل در زمان التهاب آنها رخ می‌دهد. قرمزی روی پوست در یک مفصل ملتهب مبتلا به روماتیسم مفصلی به این علت رخ می‌دهد که مویرگ‌های پوست در اثر التهاب گشاد می‌شوند. قرمزی مفصل در تمام مفاصل ملتهب رخ نمی‌دهد. گاهی اوقات التهاب در مفصل برای گشاد کردن مویرگ‌های داخل پوست کافی نمی‌باشد.

تورم مفصل

تورم مفاصل در روماتیسم مفصلی بسیار متداول است. گاهی اوقات تورم مفصل جزئی بوده و تشخیص آن می‌تواند دشوار باشد. در سایر موارد نیز تورم مفصل بسیار مشخص است. بطور کلی افرادی که دچار آرتریت روماتوئید می‌شوند به راحتی می‌توانند بگویند چه زمانی دچار تورم مفصل هستند. تورم مفصل می‌تواند منجر به از دست رفتن دامنه حرکتی گردد.

حساسیت مفصل به لمس

روماتیسم مفصلی بطور مشخص منجر به حساسیت به لمس در مفاصل درگیر می‌شود. علت این است که بافت پوششی مفصل ملتهب باعث تحریک اعصاب موجود در کپسول مفصلی می‌گردد. هنگامی که کپسول مفصلی تحریک شده در اثر فشار اضافه مثلا در اثر لمس کردن مفاصل فشرده می‌شود، اغلب باعث بروز درد می‌گردد. درد ناشی از این فشار آنی بوده و به همین دلیل است که افراد مبتلا به این بیماری دچار کمبود خواب و بی‌خونی هستند.

کم خونی

التهاب مزمن ناشی از روماتیسم مفصلی اغلب باعث می‌شود که مغز استخوان گلبول‌های قرمز خون کمتری وارد جریان خون کند. این امر باعث کم خونی در هنگام فعال بودن روماتیسم مفصلی می‌گردد. برطرف شدن خود به خود کم خونی ناشی از این بیماری امکان پذیر است زیرا التهاب ناشی از روماتیسم مفصلی در اثر درمان تسکین می‌یابد.

تب

با اینکه تب در روماتیسم مفصلی شایع نیست، اما در برخی بیماران در زمانی که بیماری بطور فعال باعث التهاب می‌شود رخ می‌دهد. بطور معمول تنها یک افزایش دمای خفیف وجود دارد که به سرعت با درمان التهاب ناشی از روماتیسم برطرف می‌شود. از آنجایی که بیماران مبتلا به این بیماری اغلب نیاز به داروهایی دارند که می‌توانند باعث کاهش واکنش طبیعی ایمنی بدن شوند، مهم است که در زمان ابتلا به تب، عفونت به عنوان یکی از علل احتمالی در نظر گرفته شود. عفونت‌ها می‌توانند نیاز به درمان تهاجمی و توقف برخی از درمان‌های روماتیسم مفصلی داشته باشند.

راه‌های تشخیص آرتروز مفصلی هیپ

تشخیص بر اساس همان اصول تشخیص روماتیسم مفصلی در مفاصل دیگر می‌باشد. فرایند تشخیص با بررسی کامل سابقه‌ی شروع و شدت علائم و سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری یا سایر اختلالات خود ایمنی آغاز می‌شود.

مرحله بعدی شامل معاینه فیزیکی است که در آن مفاصل درگیر و سایر مفاصل برای کنترل تورم، درد و نشانه‌های التهاب بررسی می‌شوند. دامنه حرکتی لگن نیز مورد توجه قرار می‌گیرد. پرسشنامه‌های متعددی بر اساس شرایط بیمار وجود دارند که پرسشنامه سنجش سلامت نامیده شده و میزان ناتوانی و کیفیت زندگی بیمار را اندازه می‌گیرند. علاوه بر این، این پرسشنامه‌ها درک خود بیمار از شدت بیماری را مشخص می‌کنند. چندین آزمایش وجود دارند که ممکن است برای تشخیص استفاده شوند، هرچند هیچ یک از آنها قطعی نمی‌باشند. به علت التهاب، ممکن است نتایج آزمایش‌های خون مانند پروتئین واکنشی سی و سرعت رسوب گلبول قرمز (ESR) مقادیر بالایی را نشان دهند. هرچند این موارد شاخص‌های خاص التهاب نیستند.

عامل روماتوئید یک آزمایش نسبتاً خاص می‌باشد. وجود این عامل شاخص در تقریباً ۸۰ درصد افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی مشاهده می‌شود. وجود عامل روماتوئید ممکن است در مراحل اولیه‌ی بیماری تشخیص داده نشود. علاوه بر این نتیجه‌ی آزمایش عامل روماتوئید برای حدود یک نفر از هر ۲۰ فرد سالم نیز ممکن است مثبت باشد. از این رو وجود عامل روماتوئید بطور قطع شاخصی از روماتیسم مفصلی نیست. چندین آزمایش تصویر برداری مانند رادیوگرافی، ام آر آی و سی تی اسکن ممکن است به منظور بررسی شدت آسیب مفصل در اثر بیماری تجویز شوند.

درمان قطعی آرتریت روماتوماتوئید لگن


هدف از درمان دو مورد می‌باشد:

  • تسکین علائم بیماری
  • پیشگیری از پیشرفت بیماری و آسیب مفصلی

برخی از روش‌های درمان آرتروز مفصلی لگن عبارتند از:

دارو درمانی

پزشکان متخصص برای درمان و کاهش درد ناشی از آرتروز مفصلی لگن داروهای زیر را به بیماران توصیه می‌کنند:

عوامل ضد التهابی و تسکین دهنده‌ی درد

به منظور تسکین علائم، داروهای مسکن و عوامل ضد التهابی نوع اصلی درمان می‌باشند. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) داروهایی هستند که بطور گسترده‌ای برای کنترل علائم روماتیسم مفصلی استفاده می‌شوند. در طول سال‌ها، داروهای NSAID با عوامل موثرتر دیگر در کاهش التهاب مفصل جایگزین شده‌اند. علت آن عوارض جانبی این داروها است. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در ایجاد زخم معده، مشکلات گوارشی، آسیب کلیه و بیماری قلبی بدنام هستند. هرچند این عوامل ممکن است در مدت زمان کوتاهی استفاده شوند.

داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری

برای جلوگیری از پیشرفت آسیب مفصل، داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری یا DMARD بطور گسترده‌ای استفاده می‌شوند. این عوامل دارای مکانیزم عمل متغیری بوده و با کاهش تورم و درد مفصل عمل می‌کنند که نشانگرهای التهاب حاد در خون را کاهش داده و آسیب مفصلی پیشرونده را متوقف می‌کنند. داروهای DMARD شامل متوترکسات، سولفاسالازین، لفلونومید، هیدروکسی کلروکین، نمک طلا و سیکلوسپورین می‌باشند. هرچند این داروها همراه با عوارض جانبی متفاوتی هستند.

عوامل بیولوژیکی

یک روش جدیدتر استفاده از عوامل بیولوژیکی است. مهار کننده‌های TNF اولین عوامل بیولوژیکی مجاز بوده‌اند از جمله اتانرسپت، اینفیلیکسیماب، آدالیموماب و سرتوليزوماب. بعد از آن پادتن‌های تَک‌تیره مانند آباتاسپت، ریتوکسیماب و توسیلیزوماب معرفی شدند.

ماساژ درمانی

ماساژ  یک روش درمانی متداول است که انعطاف پذیری را بهبود می‌بخشد، احساس ارتباط با روش‌های درمانی دیگر را افزایش می‌دهد، تندرستی عمومی را بالا می‌برد و می‌تواند تورم مفاصل ملتهب را کاهش می‌دهد.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی برای درمان آرتروز مفصلی لگن اهداف زیر را دنبال می‌کند:

  • پیشگیری از ناتوانی
  • افزایش قابلیت حرکتی
  • بهبود آمادگی کلی بدن
  • تسکین درد
  • بهبود انعطاف پذیری و توان
  • انجام منظم ورزش
  • ارزیابی فیزیکی
  • تحلیل نحوه راه رفتن
  • ارزیابی حالت بدن
  • تست قدرت و توان عضلات
  • بررسی حرکت مفصل
  • آزمایش‌های عملکردی (تعادل، پله و غیره)

سرما درمانی

سرما درمانی باعث تسکین درد شده و موجب انقباض رگ‌های خونی دور ناحیه‌ی تحت درمان می‌گردد. دمای طبیعی داخل مفصل بدن ۳۳ درجه است، اما در روماتیسم مفصلی این دما می‌تواند تا ۳۶ درجه افزایش یابد. یخ به محدود کردن فعالیت آنزیم‌هایی که می‌توانند به غضروف آسیب بزنند کمک می‌کند. یخ درمانی در مرحله‌ی حاد یا دوره‌ی فعال التهاب مفید است، اما می‌تواند هر روز برای تسکین درد نیز استفاده شود. شما می‌توانید از این روش هر ۱۰ تا ۲۰ دقیقه یک بار و یک تا دو بار در روز استفاده کنید.

گرما درمانی

گرما درمانی با کاهش اسپاسم عضله درد را کاهش داده و قابلیت ارتجاعی بافت‌های نرم را بهبود می‌بخشد و می‌تواند قبل از ورزش استفاده شود. این روش باعث باز شدن رگ‌های خونی در سطح بافت‌های دور مفصل می‌گردد و جریان خون در بافت‌ها را از مفصل دردناک دور می‌کند. گرما درمانی برای مراحل مزمن یا استفاده‌ی روزانه مفید است. شما می‌توانید ۱ تا ۲ بار در روز به مدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه از این روش استفاده کنید.

تحریک الکتریکی از راه پوست

جریان کوچک تولید شده توسط دستگاه TENS از طریق الکترودهایی از پوست عبور کرده و باعث تسکین درد کوتاه مدت می‌شود. این روش را می‌توان چند بار در روز در زمان‌هایی که درد بدتر می‌شود، مورد استفاده قرار داد. وقفه‌های منظم بین روش TENS ضروری است زیرا اعصاب می‌توانند به آن عادت کنند که در این صورت تاثیر آن کاهش می‌یابد.

ورزش برای روماتیسم مفصلی

ورزش برای درمان آرتروز مفصلی لگن اهمیت زیادی دارد. برخی از دلایل نیاز به ورزش برای بیمارانی که دچار آرتروز مفصلی هستند عبارتند از:

  • حفظ قدرت عضلات برای پایداری مفصل و جلوگیری از آسیب مهم است.
  • عضلات می‌توانند در اثر کاهش فعالیت ضعیف شوند.
  • سیگنال‌های درد از طرف اعصاب و تورم هر دو می‌توانند مانع فعالیت عضلات گردند.
  • طول عضله می‌تواند در اثر کشیدگی طولانی مدت و بی‌حرکتی تغییر کند و سفتی عضله نیز فعالیت‌های روزانه را محدود می‌کند.

ورزش‌های مناسب برای درمان آرتروز مفصلی عبارتند از:

کشش رو به آسمان یا به سمت انگشتان پا

کشش یکی از بهترین روش‌ها برای کاهش سفتی و حفظ دامنه حرکتی است و باید بخشی از هر برنامه‌ی ورزشی باشد. ابتدا ۳ تا ۵ دقیقه گرم کنید، می‌توانید در جا حرکت کنید و در حالت ایستاده یا نشسته دست‌های خود را حرکت دهید. سپس حرکات کششی را انجام داده و عضلات و مفاصل مختلف را به مدت ۱۰ تا ۲۰ ثانیه در حالت کشش نگه دارید.

پیاده‌روی

پیاده‌روی یک ورزش کم فشار است که برای مفاصل، قلب و خلق و خو عالی می‌باشد. شما می‌توانید این ورزش را در هر جایی انجام دهید. ابتدا آرام حرکت کنید و به تدریج قدم‌ها و مسافت طی شده را افزایش دهید. مطمئن شوید که به اندازه‌ی کافی آب می‌نوشید و کفش‌های مناسبی می‌پوشید.

تمرین در آب

ورزش‌های آبی بخصوص برای مفاصل دردناک مناسب هستند زیرا آب وزن بدن را تحمل می‌کند که تنش روی مفصل را کاهش می‌دهد. ورزش در آب گرم نیز به کاهش سفتی کمک می‌کاند. آب همچنین یک مقاومت طبیعی را ایجاد می‌کند تا بتوانید تمرینات هوازی و تقویتی را انجام دهید. از وزنه‌های آبی برای چالش بیشتر استفاده نمایید.

دوچرخه

ابتلا به روماتیسم مفصلی شما را بیشتر در خطر بیماری قلبی عروقی قرار می‌دهد بنابراین مهم است که از قلب خود نگهداری کنید. دوچرخه‌ی ثابت یک روش بی‌خطر برای افزایش فعالیت قلب و مفاصل و کاهش سفتی است.

جراحی

جراحی ممکن است به منظور حفظ عملکرد مفصل یا جلوگیری از فقدان عملکرد مفصل انجام شود. درمان تعویض مفصل ممکن است انتخاب شود. این عمل در صورت از کار افتادن مفاصل حیاتی است. انواع مختلفی از جراحی برای اصلاح مشکلات مفصل وجود دارند. تعویض کامل لگن اغلب برای بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی توصیه می‌شود.

کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.