درمان درد پایین کمر در اثر تصادف یا بلند کردن غلط اجسام سنگین

درمان-درد-پایین-کمر-در-اثر-تصادف

اگر دچار کمردرد هستید، بدانید که تنها نیستید. حدود 80 درصد از افراد بزرگسال در طول عمر خود به نحوی دچار کمردرد می‌شوند. این شایع‌ترین علت ناتوانی‌های مربوط به شغل و یکی از عوامل عمده مرخصی گرفتن‌ در روزهای کاری ‌است. مردان و زنان به طور مساوی به درد پایین کمر مبتلا می‌شوند که شدت آن ممکن است از یک درد خفیف و دائمی تا یک احساس ناگهانی و شدید که شخص را ناتوان می‌کند، متفاوت باشد. درد ممکن است به طور ناگهانی در اثر یک حادثه یا بلند کردن شیئی‌ سنگین شروع شده و یا به مرور به دلیل تغییرات مربوط به بالا رفتن سن در ستون فقرات ایجاد شود. سبک زندگی ساکن و کم تحرک نیز می‌تواند مقدمه‌ای برای درد پایین کمر باشد، به ویژه هنگامی که فرد در کل هفته روزانه تمرینات بسیار اندکی انجام دهد و ناگهان آخر هفته به تمریناتی بسیار پرفشار بپردازد.

کمر درد مشکلی است که همه انسا‌ن‌ها در تمام دنیا آن‌ را تجربه می‌کنند و تقریبا همه انسان‌ها به نوعی با آن درگیرند. خوشبختانه درد پایین کمر اغلب خود‌به‌خود بهتر می‌شود. در صورتی که این اتفاق نیافتاد، درمان‌های موثری برای آن وجود دارد. اگر کمر درد برای مدتی طولانی مانع فعالیت‌های شما شده باشد، انجام یک برنامه توانبخشی می‌تواند به شما کمک کند تا عضلات خود را تقویت کرده و به فعالیت‌های روزانه خود بازگردید. یک متخصص ارتوپد می‌تواند تمرینات  کششی، قدرتی و تمرینات هوازی کم فشاری به شما بیاموزد که به شما کمک کنند بدون وارد کردن فشار به کمرتان خوش‌اندام‌تر شوید.

دکتر حمید روشندل، متخصص ارتوپد، با کمک جدیدترین روش‌های درمانی و توانبخشی می‌تواند برای رفع درد پایین کمر به شما کمک کند. برای دریافت اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌های 02166595897 و 02166595896   تماس حاصل فرمایید.

ساختارهای تشکیل‌ دهنده کمر کدامند؟


قسمت پایینی کمر که بیشتر کمر دردها در این ناحیه  ایجاد می‌شود شامل پنج مهره L1 تا L5 در ناحیه کمری است که بیشتر وزن فوقانی بدن را متحمل می‌شود. در سراسر ستون فقرات فضاهای بین مهره‌ها توسط لایه‌های گرد لاستیک مانندی به نام دیسک‌های بین مهره‌ای پر شده که هنگامی که بدن حرکت می ‌کند همچون بالشتک‌های ضربه‌گیری بین استخوان‌ها عمل می‌کنند. بافت‌های نواری‌ای که با عنوان رباط (لیگامنت‌) نامیده می‌شوند، مهره‌ها را در محل خود نگه می‌دارند و تاندون‌ها عضلات را به ستون فقرات متصل می‌کنند. سی و یک جفت عصب در طناب نخاعی ریشه داشته، حرکات بدن را کنترل کرده و پیغام‌ها را از بدن به مغز منتقل می‌نمایند.

انواع درد پایین کمر


انواع-درد-پایین-کمر

اغلب دردهای پایین کمر یا حاد هستند و یا کوتاه مدت و برای چند روز تا چند هفته طول می‌کشند و معمولا خود به خود و با انجام مراقبت‌های شخصی برطرف شده و باعث نمی‌شود فرد کارایی خود را از دست بدهد. اکثر دردهای حاد پایین کمر ماهیتی مکانیکی دارند، به این معنی که در حالتی که اجزای تشکیل‌دهنده کمر ( یعنی ستون فقرات، عضلات، دیسک‌های بین مهره‌ای و اعصاب) با یکدیگر چفت و بست شده‌اند و حرکت می‌کنند، اختلالی به وجود امده است. وقتی درد پایین کمر بین 4 تا 12 هفته طول بکشد با عنوان درد نیمه حاد تعریف می‌شود. به کمر دردی کمر درد مزمن گفته می‌شود که برای 12 هفته یا بیشتر ادامه یابد، حتی پس از آن که یک آسیب اولیه یا علت زمینه‌ای درد حاد پایین کمر درمان شده باشد. حدود 20 درصد از افراد مبتلا به درد حاد پایین کمر، در این ناحیه درد مزمن با علائم مداوم را در یک سال تجربه می‌کنند. در برخی موارد، درمان درد مزمن پایین کمر درد را کاملا برطرف می‌کند، اما در موارد دیگر، علیرغم درمان‌های پزشکی و جراحی، درد ادامه خواهد داشت.

چه چیزی موجب درد پایین کمر می‌شود؟


چه-چیزی-موجب-درد-پایین-کمر-می‌شود

اکثریت قریب به اتفاق کمردردها، کمردردهای مکانیکی هستند. در بسیاری از موارد، درد پایین کمر با اسپوندیلوز( یا مُهراک)ارتباط دارد. اسپوندیلوز عبارت است از انحطاط عمومی ستون فقرات که با فرسایش طبیعی‌ای که در مفاصل، دیسک‌ها و استخوان‌های ستون فقرات وقتی که افراد پیر می‌شوند ارتباط دارد. برخی از موارد علل مکانیکی درد پایین کمر عبارتند از:

رگ‌به‌رگ شدن و کشیدگی عضلات

از جمله عوامل ایجاد اکثر کمر دردهای حاد رگ‌به‌رگ شدن و کشیدگی عضلات کمر می‌باشد. رگ‌به‌رگ شدن به دلیل کشش بیش از حد و یا پارگی رباط‌ها ایجاد می‌شود و کشیدگی عضلات عبارت از پارگی تاندون‌ یا عضله است. هر دو حالت ممکن است در اثر چرخش یا بلند کردن چیزی به نحوی نادرست، بلند کردن چیزی بیش از حد سنگین و یا کشش بیش از حد اتفاق بیافتد. چنین حرکاتی همچنین ممکن است باعث ایجاد اسپاسم در عضلات کمر شود، که این حالت نیز می‌تواند دردناک باشد.

انحطاط دیسک‌های بین‌مهره‌ای

دژنراسیون یا انحطاط دیسک بین مهره‌ای یکی از رایج‌ترین علل مکانیکی درد پایین کمر است و زمانی اتفاق می‌افتد که به خاطر روند طبیعی پیر شدن دیسک‌هایی که معمولا حالت لاستیکی دارند کیفیت خود را از دست می‌دهند. در یک کمر سالم، دیسک‌های بین مهره‌ای ارتفاع دارند و به قسمت پایینی کمر اجازه خم شدن، انحنا و چرخش می‌دهند. به تدریج که دیسک‌ها از بین می‌روند، توانایی لایه‌گذاری (مثل یک بالشتک عمل کردن) خود را از دست می‌دهند.

فتق یا پارگی دیسک

فتق یا پارگی دیسک (دیسک کمر) ممکن است زمانی رخ دهد که دیسک‌های بین مهره‌ای فشرده و به سمت خارج تحدب پیدا کنند (فتق دیسک) و یا دچار پارگی شوند، که باعث درد پایین کمر می‌شوند.

رادیکولوپاتی

رادیکولوپاتی وضعیتی است که در اثر تحت فشار قرار گرفتن ، التهاب و یا آسیب‌دیدگی ریشه اعصاب ستون فقرات ایجاد می‌شود. فشار روی ریشه عصب موجب درد، بی‌حسی یا احساس سوزن سوزن شدن در قسمت‌هایی از بدن می‌شود که توسط آن عصب عصب‌دهی می‌شوند. رادیکولوپاتی ممکن است زمانی رخ دهد که ریشه عصب در اثر تنگی کانال نخاع یا فتق یا پارگی دیسک فشرده شود.

سیاتیک

 سیاتیک نوعی رادیکولوپاتی است که به واسطه تحت فشار قرار گرفتن عصب سیاتیک، یعنی عصب بزرگی که از باسن تا پشت پاها به سمت پایین کشیده است، ایجاد می‌شود.  این فشردگی عصب موجب دردی شوک مانند یا احساس سوزش درپایین کمر همراه با درد در طول باسن تا پایین یکی از پاها شده، که گاهی اوقات تا کف پا نیز می‌رسد. در موارد خیلی شدید، هنگامی که عصب بین دیسک و استخوان مجاور گیر‌افتاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و تحت فشار قرار می‌گیرد، ممکن است به علت قطع سیگنال‌های عصبی علائم علاوه بر درد شامل بی‌حسی و ضعف عضلانی در پا نیز باشد. این وضعیت همچنین ممکن است به دلیل وجود یک تومور یا کیست که عصب سیاتیک یا ریشه‌های آن را تحت فشار قرار می‌دهد نیز ایجاد شود.

لغزش مُهره

لغزش مُهره وضعیتی است که در آن یکی از مهره‌های پایینی ستون فقرات از جای خود بیرون رانده شده، و باعث فشردگی اعصابی شود که از ستون ستون فقرات خارج می‌شوند.

آسيب تروماتيک

آسيب تروماتيک، مانند جراحاتی که در حین ورزش، تصادفات اتومبیل و یا سقوط اتفاق می‌افتند، می‌تواند آسیب‌دیدگی تاندون‌ها، رباط‌ها و عضلات را به دنبال داشته باشد که باعث کمر درد می‌شود. آسیب‌های تروماتیک همچنین ممکن است باعث شوند که ستون فقرات بیش از حد فشرده شود که این نیز به نوبه‌ی خود باعث پارگی یا فتق یک دیسک بین مهره‌ای شده و روی هر عصبی که در ستون فقرات ریشه دارد فشار شود. فشردگی و تحریک اعصاب نخاعی، ممکن است منجر به کمر درد و سیاتیک شود.

تنگی کانال نخاع

تنگی کانال نخاع،  باریک شدن ستون فقرات است که باعث وارد آمدن فشار روی طناب نخاعی و اعصاب شده و موجب درد و یا بی‌حسی در هنگام  راه رفتن شده  و در طول زمان باعث ضعف و از دست رفتن حس در پا می‌شود.

ناهنجاری‌های اسکلتی

ناهنجاری‌های اسکلتی از جمله  اسکولیوز که خمیدگی یا پیچش غیرطبیعی ستون فقرات است و معمولا تا میان‌سالی موجب درد نمی‌شود ؛ لوردوز، که قوس غیرطبیعی شدید در پایین کمر است؛ و سایر ناهنجاری‌های مادرزادی ستون فقرات ممکن است موجب کمر درد شوند.

عفونت

عفونت علت شایعی برای کمر درد نیست. با این حال، عفونت‌ها ممکن است باعث ایجاد درد شوند اگرمهره‌ها را درگیر کنند، وضعیتی که ورم استخوان یا التهاب مغز استخوان نامیده می‌شود؛ یا اگر دیسک‌های بین مهره‌ای دچار عفونت شوند(بیماری دیسکیتیس)، و یا مفصل خاجی خاصره‌ای یا ساکروایلیاک که پایین ستون فقرات را به لگن وصل می‌کند عفونت کند (ساکرولیتیس).

تومور

تومورها علل نسبتا نادری برای کمر درد هستند. بعضی اوقات تومورها از ابتدا در خود کمر ایجاد می‌شوند، اما اغلب اوقات به دلیل پخش شدن سرطان از دیگر نقاط بدن ، در کمر هم  ظاهر می‌شوند.

سندرم دم اسب

سندرم دم اسب یک عارضه جدی اما نادر است که در اثر پارگی دیسک ایجاد می‌شود. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که محتویات دیسک به داخل کانال نخاعی نفوذ می‌کنند و دسته ریشه‌های اعصاب کمری و ساکرال را تحت فشار قرار داده  و باعث از دست رفتن کنترل مثانه و روده می شوند. این سندرم درصورتی که درمان نشود ممکن است سبب ایجاد آسیب دائمی عصبی شود.

آنوریسم آئورت شکمی

آنوریسم آئورت شکمی زمانی رخ می‌دهد که سرخرگ بزرگ شکمی که شکم، لگن و پاها را خون‌رسانی می‌کند به طور غیر‌طبیعی بزرگ شود. کمر درد می‌تواند نشانه آن باشد که آنوریسم در حال افزایش بوده و خطر پارگی آن باید مورد ارزیابی قرار گیرد.

دلالیلی که کمتر شایع هستند

سایر دلایلی که موجب کمر درد در افراد می‌شوند عبارتند از:

  • سنگ‌های کلیه که می‌توانند موجب کمر درد شدید ومعمولا در یک طرف کمر شوند.
  • بیماری‌های التهابی مفاصل مانند آرتریت، از جمله آرتروز و آرتریت روماتوئید و همچنین اسپوندیلیت و التهاب مهره‌ نیز می‌تواند باعث درد پایین کمر شوند. اسپوندیلیت با عنوان اسپوندیلو‌آرتریت یا اسپوندیلوآرتروپاتی نیز نامیده می‌شود.
  • پوکی استخوان یک بیماری متابولیکی استخوان است که با کاهش تدریجی و فزاینده تراکم و قدرت استخوان شناخته شده و می‌تواند منجر به شکستگی‌های دردناک مهره‌ها شود.
  • آندومتریوز، وجود بافت رحم در مکان‌هایی خارج از رحم است.
  • فیبرومیالژیا، یک سندرم درد مزمن که شامل درد گسترده عضلانی و خستگی می‌باشد.

عوامل خطر ایجاد درد پایین کمر کدامند؟


عوامل-خطر-ایجاد-درد-پایین-کمر-کدامند

گذشته از برخی از بیماری‌های زمینه‌ای، عوامل خطر دیگری نیز خطر ابتلا به درد پایین کمررا افزایش می‌دهند، از جمله:

  • سن: اولین حمله درد پایین کمر معمولا بین 30 تا 50 سالگی اتفاق می‌افتد و با بالا رفتن سن، کمردرد معمول‌تر می شود.
  • سطح تناسب اندام: کمر درد در بین افرادی که اندام متناسبی ندارند، رایج‌تر است.
  • بارداری: معمولا با درد پایین کمر همراه است که به دلیل تغییرات لگن و تغییرات وزن اتفاق می‌افتد. مشکلات کمر تقریبا همیشه پس از زایمان برطرف می‌شود.
  • افزایش وزن: اضافه وزن داشتن، چاقی یا به سرعت به میزان قابل توجهی وزن اضافه کردن ‌می‌تواند باعث وارد شدن فشار به کمر و کمردرد شود.
  • ژنتیک: بعضی از علل درد کمر، مانند اسپوندیلیت انکیلوز، نوعی آرتریت که شامل همجوشی مفاصل نخاعی است و منجر به نوعی بی‌حرکتی در ستون فقرات می شود، یک مولفه ژنتیکی دارد.
  • عوامل خطر شغلی: شغلی که نیاز به بلند کردن اشیای سنگین ، هل دادن یا کشیدن داشته باشد به ویژه هنگامی که مستلزم چرخش یا لرزش ستون فقرات باشد، می‌تواند به آسیب و درد کمر منجر شود.
  • عوامل سلامت روان: مشکلات مربوط به سلامت روان که از قبل وجود دارند مانند اضطراب و افسردگی می‌تواند بر اینکه یک فرد چگونه بر درد خود تمرکز می‌کند و همچنین درک او از شدت درد تاثیر بگذارد. دردی که مزمن می‌شود نیز می‌تواند به ایجاد و افزایش چنین عوامل روانشناختی‌ای کمک کند. استرس می‌تواند به روش‌های مختلفی نظیر ایجاد تنش عضلانی بر بدن تاثیر بگذارد.
  • استفاده از کوله‌پشتی‌های سنگین در کودکان: کمردردی که ناشی از آسیب و یا دیگرعلل شناخته شده باشد تا پیش از نوجوانی در کودکان غیر معمول است. با این حال، حمل کوله پشتی‌ای که با کتاب‌ و لوازم اضافی پرشده است، ممکن است باعث کشیدگی کمر و خستگی عضلات شود.

چگونگی تشخیص درد پایین کمر


چگونگی-تشخیص-درد-پایین-کمر

هرگونه مشکل جدی که ممکن است باعث درد شود، با بررسی کامل سابقه پزشکی و انجام معاینات بالینی معمولا قابل شناسایی است. پزشک یا فرد متخصص در طول معاینه، درباره زمان شروع، محل و شدت درد؛ طول مدت علائم و هر گونه محدودیت در حرکت؛ و سابقه دردهای قبلی یا هر موضوع مرتبط با سلامت که ممکن است مربوط به درد فعلی باشد از بیمار سوال می‌کند. علاوه بر انجام معاینه کامل کمر، آزمایشات عصبی نیز برای تعیین علت درد و تجویز درمان مناسب انجام می‌شود. تشخیص علت کمر دردهای مزمن، حتی پس از یک معاینه کامل اغلب دشوار است. انجام آزمایش‌های تصویربرداری در اغلب موارد ضروری نیست. با این حال، در شرایط خاص، برای رد احتمال علل خاصی از جمله تومورها و تنگی نخاع ممکن است پزشک تصویربرداری را تجویز کند. تصویربرداری و انواع دیگر ازمایش‌ها عبارتند از:

  • تصویربرداری با اشعه ایکس
  • سی‌تی اسکن
  • تصاویر میلوگرام
  • دیسکوگرام
  • ام‌آر‌آی
  • الکترودیاگنوزیس
  • اسکن استخوان
  • سونوگرافی
  • آزمایش خون

کمر درد چگونه درمان می‌شود؟


درمان کمردرد معمولا به این بستگی دارد که درد حاد یا مزمن باشد یا خیر. به طور کلی، جراحی تنها در صورتی توصیه می‌شود که شواهدی از آسیب عصبی رو به وخامت وجود داشته و آزمایش‌های تشخیصی نشان دهنده تغییرات ساختاری باشد که روش‌های جراحی‌ای برای اصلاح آن‌ها به وجود آمده باشد. درمان‌های متداول برای کمر درد و میزان شواهد حمایتی آن‌ها عبارتند از:

هرگز ثابت نشده که استفاده از بسته‌های گرم و یا سرد به سرعت آسیب پایین کمر را برطرف کنند با این حال، استفاده از ان‌ها ممکن است به کاهش درد و کاهش التهاب در افرادی که مبتلا به درد حاد، متوسط یا مزمن هستند کمک کرده و باعث می‌شود که بعضی افراد بتوانند تحرک بیشتری داشته باشند.

زمان استراحت در رختخواب  باید محدود باشد. افراد باید تمرینات کششی را شروع کرده و به محض این که بتوانند فعالیت‌های روزمره طبیعی خود را از سر بگیرند، چرا که اجتناب از انجام حرکات درد را تشدید می‌کند. شواهد قوی‌ای نشان می‌دهد که افرادی که پس از شروع درد پایین کمر به فعالیت‌های خود، بدون استراحت در رختخواب ادامه می‌دهند، انعطاف پذیری بیشتری نسبت به کسانی که یک هفته در رختخواب می‌خوابند دارند. مطالعات دیگر نشان می‌دهد که استراحت در رختخواب به تنهایی ممکن است باعث بدتر شدن کمر درد شده و می‌تواند منجر به عوارض جانبی مانند افسردگی، کاهش تونوس ماهیچه‌ای و لخته شدن خون در پاها شود.

برنامه‌های فیزیوتراپی برای تقویت گروه عضلات اصلی‌ای که از ناحیه پایین کمر حمایت می‌کنند، افزایش کیفیت حرکت و انعطاف‌پذیری و ارتقا حالت و وضعیت مناسب بدن به کار رفته و  اغلب در ترکیب با سایر روش‌های درمانی استفاده می شود.

طیف گسترده‌ای از داروها برای درمان درد حاد و مزمن پایین کمر استفاده می‌شوند. بعضی از آن‌ها بدون نیاز به نسخه در دسترس هستند ؛ بعضی دیگر برای استفاده نیاز به نسخه پزشک دارند. بعضی از داروها حتی آن‌هایی که نیازی به نسخه ندارند ممکن است در حین بارداری ایمن نباشند، ممکن است با سایر داروها تداخل داشته باشند، یا باعث عوارض جانبی شده و یا منجر به عوارض جدی مانند آسیب کبدی و زخم معده و خونریزی شوند. به همین دلیل توصیه می‌شود قبل از استفاده از دارو با یک فرد اگاه به مسائل پزشکی مشاوره نمائید. انواع اصلی داروهای مورد استفاده برای درد پایین کمر عبارتند از:

داروهای مسکن 

داروهای مسکن داروهایی هستند که به طور خاص برای برطرف کردن درد طراحی شده‌اند. این داروها عبارتند از داروهای مسکن بدون نیاز به نسخه مثل استامینوفن و آسپرین و همچنین داروهای مخدر تجویزی مانند کدئین، اکسید کتون، هیدروکودون و مورفین. داروهای مسکن مخدر باید فقط برای یک دوره کوتاه مدت و تحت نظارت پزشک استفاده شود. چرا که ممکن است تحمل افراد نسبت به مواد مخدر بالا رفته و برای رسیدن به همان اثر، نیاز به میزان دوزهای بیشتر داشته باشند. داروهای مسکن مخدر همچنین می‌توانند اعتیادآور باشد. عوارض جانبی این داروها می‌تواند شامل خواب‌آلودگی، یبوست، کاهش زمان واکنش و اختلال در قضاوت باشد. برخی از متخصصان نگران هستند که استفاده مزمن از مواد مخدر برای افراد مبتلا به کمر درد مضر باشد زیرا این داروها می‌توانند افسردگی را تشدید کرده و منجر به بدتر شدن درد شوند.

داروهای ضدالتهابی غیر‌استروئیدی (NSAIDS)

داروهای ضد التهابی غیر‌استروئیدی (NSAIDS) درد و التهاب را از بین می‌برند و شامل برخی داروهای بدون نیاز به نسخه (مثل ایبوپروفن، کتروپروفن و ناپروکسن سدیم) نیز می‌شوند. چندین نوع دیگر از این داروها وجود دارند، از جمله داروی ضد التهابی غیر استروئیدی که با عنوان داروهای مهارکننده COX-2 شناخته شده و تنها با نسخه قابل دسترس هستند. استفاده طولانی مدت از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی ممکن است منجر به التهاب معده، زخم معده، سوزش سر‌دل، اسهال، احتباس مایع در بدن، و در برخی موارد نادر، نارسایی کلیه و بیماری قلبی عروقی شود. هرچه فرد بیشتر از این داروها استفاده کند بیشتر احتمال دارد که عوارض جانبی برایش ایجاد شود. بسیاری از داروهای دیگر نباید هم‌ زمان با داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مصرف شوند چرا که این داروها روش عملکرد بدن را تغییر داده و یا موجب بی‌اثر شدن برخی دیگر از داروها می‌شوند.

داروهای ضد انعقادی

داروهای ضد انعقادی داروهایی هستند که در اصل برای درمان تشنج استفاده می‌شوند و ممکن است در درمان افرادی که به رادیکولوپاتی و دردهای رادیکولار مبتلا هستند مفید باشد.

داروهای ضد افسردگی

بر طبق مطالعات انجام شده برای بررسی اثر داروهای ضد افسردگی مثل داروهای ضد افسردگی سه-حلقه‌ای و مهار کننده‌های بازجذب سرتونین و نوراپی نفرین، این داروها معمولا برای دردهای مزمن پایین کمر تجویز می‌شوند، اما سودمندی آن‌ها برای کمردرد به طور عام اثبات نشده است.

داروهای محرک موضعی 

داروهای محرک موضعی مانند کرم‌ها یا اسپری‌هایی که به طور موضعی استفاده می‌شوند، عصب‌های  پوست را تحریک می‌کنند تا برای احساس درد در پوست حس گرما یا سرما ایجاد کنند. داروهای محرک موضعی باعث کاهش التهاب و تحریک جریان خون می‌شوند.

موبیلیزاسیون (یا موبیلیزیشن) و درمان‌های دستی ستون فقرات روش‌هایی هستند که در آن‌ها پزشکان از دستان خود برای حرکت دادن، تنظیم، ماساژ یا تحریک ستون فقرات و بافت‌های اطراف استفاده می‌کنند. درمان‌های دستی شامل یک حرکت سریع است که فرد هیچ کنترلی در آن ندارد و موبیلیزیشن شامل حرکات تنظیم‌کننده کندتری است. این‌طور به نظر می‌رسد که این تکنیک‌ها مزایای اندک و کوتاه مدتی برای افراد مبتلا به کمردرد مزمن دارند. شواهد قوی‌ای برای مفید بودن آن‌ها در کمر دردهای حاد یا نیمه حاد وجود ندارد. هیچ یک از این روش‌ها زمانی که یک فرد مبتلا به علت زمینه‌ای برای کمر درد مانند پوکی استخوان، تحت فشار بودن نخاع و یا آرتریت باشد مناسب نیستند.

در روش تراکشن با استفاده از وزنه و قرقره کششی ایجاد می‌شود تا با وارد کردن نیرویی دائمی یا متناوب به تدریج ساختار اسکلتی اصلاح یا بهتر شود. برخی از افراد هنگام انجام کشش احساس می‌کنند از دردشان کاسته شده، اما این تسکین معمولا موقتی است و هنگامی که کشش برداشته شود، کمر درد معمولا برمی‌گردد. هیچ مدرکی وجود ندارد که کشش مزیت طولانی مدتی برای افراد مبتلا به درد پایین کمر فراهم کند.

طب سوزنی تا حدودی برای دردهای پایین کمر مزمن مؤثر است. این درمان شامل وارد کردن سوزن‌هایی نازک در نقاطی خاص در سراسر بدن است. بعضی از متخصصان طب سوزنی بر این باورند که این فرایند کمک می کند تا موانعی که نیروی حیاتی بدن (که با نام چی شناخته می‌شود را مسدود کرده‌اند برطرف سازند. افراد دیگری که ممکن است به مفهوم چی باور نداشته باشند، این تئوری را مطرح می‌کنند که هنگامی که سوزن‌ها به بدن وارد و سپس تحریک شود (مثلا با پیچاندن آن‌ها یا عبور جریان الکتریکی ولتاژ پایین از آن‌ها)، مسکن‌های شیمیایی خود بدن مانند آندورفین، سروتونین و استیل کولین به طور طبیعی آزاد می‌شوند. شواهدی که حاکی از سودمندی طب سوزنی برای درد حاد پایین کمر وجود دارند متناقض‌اند و مطالعات بالینی برای بررسی مزایای این روش همچنان ادامه دارند.

از بیوفیدبک برای درمان بسیاری از دردهای حاد، به ویژه کمر درد و سردرد استفاده می‌شود. این درمان شامل اتصال الکترودهایی به پوست و استفاده از دستگاه الکترومیوگرافی است که به افراد اجازه می‌دهد تا از تنفس، تنش عضلانی، ضربان قلب و دمای پوست خود آگاهی یابند. بیماران با استفاده از تکنیک‌های آرام سازی، واکنش خود را نسبت به درد تعدیل می‌کنند. روش بیوفیدبک اغلب در ترکیب با سایر روش‌های درمانی استفاده شده و عموما بدون عوارض جانبی است. شواهدی که حاکی از مزایای واضح بیوفیدبک برای درد پایین کمر باشد وجود ندارد.

درمان‌های بلاک کردن عصب به منظور رفع درد مزمن با مسدود کردن جریان انتقال سیگنال‌ های عصب از مناطق خاص بدن انجام می‌شود. روش‌های بلاک عصبی از تزریق داروی بیهوشی موضعی، سم بوتولینوم یا استروئید به بافت‌های نرم یا مفاصل آسیب‌دیده،  تا حالت‌های پیچیده‌تر با بلاک کردن ریشه‌ اعصاب و تحریک کانال نخاعی را شامل می‌شود. هنگامی که درد شدید باشد، ممکن است دوزهای پایینی از دارو به وسیله کاتتر مستقیما به نخاع تزریق شود. درجه موفقیت روش بلاک عصبی به توانایی پزشک و شخصی که تزریق را انجام می‌دهد در تشخیص محل عصب مورد نظر و تزریق به آن بستگی دارد. استفاده مداوم از تزریق استروئید ممكن است موجب افزایش اختلالات عملکردی شود.

تزریق اپیدورال استروئید گزینه‌ای با تاثیر کوتاه مدت برای درمان درد پایین کمرو سیاتیک همراه با التهاب است. با این همه، تسکین درد به با روش‌های تزریقی، بیشتر موقتی بوده و برای استفاده درازمدت توصیه نمی‌شود. یک مطالعه آماری که به بررسی اثربخشی تزریق اپیدورال استروئید برای درمان کمردرد مزمن مرتبط با تنگی نخاعی پرداخته است، نشان داده که در درازمدت شرایط افرادی که تزریق انجام داده‌اند در مقایسه با کسانی که تزریق انجام نداده بودند، بدتر شده است.

برای تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS) یک دستگاه که با باتری کار می‌کند و متشکل از الکترودهاست روی پوست ناحیه دردناک قرار داده می‌شود. این دستگاه امواج الکتریکی تولید می‌کند که طوری طراحی شده‌اند که سیگنال‌های دریافتی از اعصاب محیطی را مسدود می‌کنند. تئوری پشت این روش درمانی این است که تحریک سیستم عصبی می‌تواند ادراک فرد از درد را تغییر دهد. مطالعات اولیه درباره TENS نشان داده که این روش سطح اندورفین ، یعنی مواد شیمیایی طبیعی ضد درد بدن را افزایش می‌دهد. با این وجود، مطالعات جدیدتر، نتایج متفاوتی را در زمینه اثربخشی این روش در تسکین کمردرد ارائه کرده است.

تمرین‌های تقویتی فراتر از فعالیت‌های روزمره عمومی برای کمر درد حاد توصیه نمی‌شود، اما ممکن است یک راه موثر برای سرعت بخشیدن به بهبودی درد مزمن یا نیمه حاد پایین کمر باشد. حفظ و تقویت قدرت عضلانی به خصوص برای افراد مبتلا به ناهنجاری‌های اسکلتی بسیار مهم است. متخصصان حوزه سلامت می‌توانند لیستی از تمرین‌های مفید به شما ارائه دهند که به بهبود هماهنگی و ایجاد وضعیت بدنی مناسب و تعادل عضلانی کمک می‌کنند. شواهد نشان می‌دهند که یوگا مزایای کوتاه مدت و بلند مدتی برای کاهش درد مزمن پایین کمر دارد.

زمانی که درمان‌های دیگر موفق نباشند، ممکن است برای کاهش درد ناشی از آسیب‌های عضلانی اسکلتی یا فشردگی عصب گزینه جراحی مد نظر قرار گیرد. ممکن است پس از عمل جراحی، چندین ماه طول بکشد تا بیمار به طور کامل بهبود یابد، و نیز امکان دارد فرد برای همیشه انعطاف‌پذیری خود را از دست بدهد. روش‌های جراحی همواره موفق نیستند و شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد کدام روش بهترین نتیجه را برای بعضی علائم خاص ایجاد می‌کند. بیمارانی که قصد انجام عمل جراحی دارند باید به طور کامل از تمام خطرات مرتبط با آن مطلع شوند. گزینه‌های مختلف جراحی عبارتند از:

  • جراحی‌های ورتبروپلاستی و کیفوپلاستی
  • لامینکتومی ستون فقرات ( که با عنوان برداشتن فشاراز روی ستون فقرات هم شناخته می‌شود.)
  • جراحی دیسککتومی یا میکرو‌دیسککتومی
  • جراحی فورامینوتومی
  • (IDET) درمان الکتروترمال درون دیسک
  • ترمیم هسته دیسک (نوکلئوپلاستی) که به آن کاهش فشار پلاسمای دیسک (PDD) نیز گفته می‌شود
  • قطع عصب یا بلاک عصبی با امواج رادیو­فرکانسی
  • فیوژن ستون فقرات
  •  تعویض دیسک با دیسک مصنوعی

آیا می‌توان از کمر درد جلوگیری کرد؟


آیا-می‌توان-از-کمر-درد-جلوگیری-کرد

عود کردن کمر درد ناشی از مکانیسم نامناسب بدن اغلب با پرهیز از حرکاتی که باعث تحریک یا وارد شدن فشار بر کمر می‌شود، حفظ حالت بدنی درست و بلند کردن اشیاء به صورت صحیح، قابل پیشگیری است. بسیاری از آسیب‌های مرتبط با کار در اثر فشارهایی مثل بلند کردن اشیا سنگین، فشار مداوم (تماس مکرر یا پایدار بین بافت نرم بدن و یک شیء سخت یا تیز)، ارتعاش، حرکات تکراری و قرار گرفتن در وضعیت‌های نامناسب ایجاد شده یا بدتر می‌شود. استفاده از مبلمان و تجهیزاتی که به صورت ارگونومیک و برای محافظت از بدن در برابر اسیب‌دیدگی در خانه و محل کار طراحی شده‌اند ممکن است خطر آسیب‌دیدگی کمر را کاهش دهد. استفاده از کمربندهای محافظ که در قالب نوارهای کشی پهن هستند و می‌تواند برای حمایت از عضلات پایین کمر و شکمی به منظور جلوگیری از درد پایین کمر محکم به دور کمر بسته شود ، همچنان مورد بحث و گفتگو است. در حال حاضر ، علی رغم فقدان شواهدی که نشان دهد استفاده از آن‌ها واقعا از درد جلوگیری می‌کنند، به طور گسترده‌ای از این کمربندها استفاده می‌شود. مطالعات متعدد نشان داده‌اند که استفاده از کمربندهای محافظ، هیچ فایده‌ای به لحاظ پیشگیری و درمان کمر درد ندارد. اگرچه گزارشات نادری از کاهش آسیب در میان کارگرانی که از کمربند محافظ استفاده کرده‌اند وجود دارد، اما بسیاری از شرکت‌هایی که کارگرانشان از کمربند محافظ استفاده می‌کنند، برنامه‌های اطلاع رسانی آموزشی و ارگونومی نیز دارند. کاهش آسیب گزارش شده ممکن است به ترکیبی از چندین عامل مرتبط باشد. علاوه بر این، توصیه‌هایی وجود دارد که نسبت به استفاده از کمربندهای محافظ هشدار می‌دهند چرا که این کمربندها، به این دلیل که با بستن آن‌ها عضلات کمر به دلیل عدم استفاده ضعیف می‌شوند، ممکن است باعث ایجاد یا تشدید کمر درد شوند.

توصیه‌هایی برای این که کمر خود را سالم نگه داریم 


توصیه می‌شود پس از هر دوره عدم فعالیت طولانی، یک برنامه تمرینی کم‌فشار انجام دهید. 30 دقیقه در روز پیاده‌روی سریع، شنا کردن، یا استفاده از دوچرخه ثابت می‌تواند قدرت عضلانی و انعطاف‌پذیری را افزایش دهد. یوگا نیز می‌تواند به کشش و تقویت عضلات و بهبود وضعیت بدن کمک کند. برای دریافت یک لیست از تمرینات کم فشار متناسب با سنتان که به طور خاص برای تقویت ماهیچه‌های پایین کمر و شکم توصیه می‌شود، با یک پزشک مشورت کنید.

  • همیشه قبل از تمرین یا سایر فعالیت‌های شدید جسمانی حرکات کششی انجام دهید.
  • هنگام ایستادن یا نشستن، قوز نکنید. ناحیه پایین کمر هنگامی که انحنا کاهش بیابد، خیلی راحتتر می‌تواند وزن فرد را تحمل کند. در هنگام ایستادن وزن خود را به طور مساوی روی دو پای خود تقسیم کنید.
  • در خانه یا محل کار، حتما ارتفاع سطح کار را در سطح مناسب و راحت تنظیم نمایید.
  • از صندلی‌ای استفاده کنید که به خوبی از کمر شما حمایت کرده و وضعیت و ارتفاع مناسبی برای کار شما داشته باشد. شانه‌هایتان را به سمت عقب را نگه دارید. گاه به گاه از موقعیت نشسته خارج شده به طور منظم در اطراف دفتر کار خود راه بروید و یا برای از بین بردن تنش به آرامی عضلات خود را کشش دهید. قرار دادن یک بالش یا حوله لوله شده کوچک در پشت کمر، می‌تواند از کمر پشتیبانی نماید. هنگامی که برای زمانی طولانی نشسته‌اید، پای خود را روی یک سطح کم ارتفاع یا یک دسته کتاب قرار دهید.
  • کفش‌های راحت و پاشنه کوتاه به پا کنید.
  • خوابیدن به پهلو در حالتی که زانوها در موقعیت جنینی قرار دارند می‌تواند به باز شدن فاصله میان مفاصل در ستون فقرات کمک کرده و باعث کاهش فشار انحنای ستون فقرات شود. همیشه روی یک سطح محکم خوابید.
  • سعی نکنید اشیایی را که بیش از حد سنگین هستند بلند کنید. زانوها را خم کنید، عضلات شکم را به سمت داخل بکشید ، سر را به سمت پایین و در امتداد ستون فقرات قرار دهید و ان‌گاه اشیا را بلند نمایید. هنگام بلند کردن، اشیاء را نزدیک به بدن را نگه دارید. هنگام بلند شدن به بدنتان چرخش ندهید .
  • تغذیه‌ای مناسب داشته و از یک رژیم غذایی برای کاهش وزن و جلوگیری از اضافه شدن وزن، به خصوص وزن ناحیه اطراف کمر که بر عضلات پایین کمر فشار وارد می‌کنند پیروی نمایید. در رژیم غذایی خود روزانه میزان کافی کلسیم، فسفر و ویتامین D که به افزایش رشد استخوان جدید کمک می‌نماید، مصرف کنید.
  • سیگار را ترک کنید. سیگار کشیدن جریان خون را به ناحیه پایینی ستون فقرات کاهش می‌دهد، که می‌تواند منجر به انحطاط دیسک‌های ستون فقرات شود. سیگار کشیدن خطر ابتلا به پوکی استخوان را نیز افزایش داده و مانع بهبودی می‌شود. سرفه‌هایی که ناشی از سیگار کشیدن زیاد هستند نیز ممکن است باعث درد پایین کمر شوند.